Zacznij przygodę z 3D Builder - CZĘŚĆ 1. Krok 13 – stwórz coś samodzielnie! Zacznij przygodę z 3D Builder – CZĘŚĆ 1. Znudziło Ci się już drukowanie cudzych projektów? Masz ochotę spróbować własnych sił w projektowaniu modeli do druku 3D? Zanim zaczniesz pracę z oprogramowaniem parametrycznym przetestuj 3D Buildera Oto krok po kroku instrukcja, jak stworzyć projekt do drukarki 3D. Krok 1: Wybierz oprogramowanie do projektowania. Do stworzenia projektu do drukarki 3D potrzebne jest odpowiednie oprogramowanie. Istnieją darmowe i płatne opcje, takie jak Tinkercad, Fusion 360, SketchUp, czy Blender. Pierwszym krokiem jest oczywiście posiadanie dostępu do drukarki 3D. Jeśli nie masz własnej drukarki, możesz skorzystać z usług drukowania 3D w lokalnych fabrykach lub skorzystać z platform online, które oferują drukowanie na zamówienie. Po uzyskaniu dostępu do drukarki 3D, musisz wybrać odpowiedni program do projektowania 3D. Vay Tiền Trả Góp Theo Tháng Chỉ Cần Cmnd. W dzisiejszym artykule przedstawię proste wskazówki jakie należy wziąć pd uwagę podczas projektowania pod druk 3d. Poruszę kwestie dotyczące rozmiaru, orientacji elementu na platformie, stosowania podpór oraz tolerancji wymiarowej. Rozmiar Wielkość ostatecznego elementu nie ma znaczenia ze względu na to, iż każdy model można podzielić na jego składowe części. Ograniczeniem w tym przypadku będzie przede wszystkim przestrzeń robocza drukarki. To ona zdeterminuje maksymalną wielkość poszczególnej części modelu. Im mniejsza przestrzeń robocza tym na mniejsze elementy musimy podzielić nasz model. Projektant musi wziąć pod uwagę w jaki sposób elementy te będą ze sobą łączone i odpowiednio zaprojektować miejsca łączeń. Zasadniczo możemy wyróżnić dwie możliwości łączeń. Części możemy połączyć ze sobą klejem lub połączyć śrubami. W każdym z wymienionych przypadków należałoby zaprojektować łączenia w taki sposób żeby ułatwiły końcowy i poprawny montaż. Przydatne będą tu odpowiednie elementy pozycjonujące jedną część w stosunku do drugiej. Rys. 1. Przykład elementów pozycjonujących części względem siebie Inaczej ma się sprawa do modeli o niewielkich rozmiarach. W tym przypadku wybór technologii ma znacznie większe znaczenie. W przypadku technologii FDM minimalny rozmiar elementu czy też detalu na danej części będzie determinowany przez średnice dyszy drukującej (o tym więcej w dalszej części artykułu). Przy druku niewielkich, szczegółowych elementów lepiej spisze się technologia SLA (przegląd technologii przyrostowych). Orientacja Odpowiednia orientacja modelu w procesie drukowania wpływa na jego wytrzymałość mechaniczną oraz na jego estetykę. Technologie przyrostowe mają to do siebie, że drukowany obiekt ma cechy anizotropowe. Wydruki posiadają różną wytrzymałość w różnych kierunkach działania siły. Najmniejsza wytrzymałość występuje równolegle do warstwy wydruku. Jak sobie z tym radzić? W miarę możliwości projektować tak części aby powierzchnie równoległe do płaszczyzny wydruku były jak największe. Zastosowanie odpowiedniego materiału oraz temperatury również wpływa na aspekt wytrzymałościowy drukowanego elementu, ale to dotyczy już samego procesu wydruku i doboru odpowiednich parametrów. Podpory (Support) Jedną z zalet druku 3d jest możliwość wytwarzania w łatwy i przystępny sposób skomplikowanych brył oraz struktur. W zależności od skomplikowania modelu 3d, może być konieczne użycie w procesie druku tzw. struktur podporowych (support). Jednakże, projektant podchodząc do projektu, powinien starać się niwelować obszary wymagające stosowania podpór. Stosowanie supportu wpływa przede wszystkim na czas wydruku, zwiększa zapotrzebowanie na materiał oraz dodaje dodatkowej pracy którą trzeba wykonać w procesie odseparowywania materiału podporowego od reszty wydruku. Oczywiście to wszystko wpływa na zwiększenie kosztów wytworzenia danego elementu. Możemy mówić o dwóch sposobach na generowanie podpór. Jednym z nich będzie generowanie supportu automatycznie przez specjalistyczne oprogramowanie typu slicer natomiast drugi sposób będzie dotyczył ręcznego wymodelowania podpór w odpowiednich, koniecznych miejscach projektowanego modelu. Zaletą takiego podejścia jest mniejsza ilość supportu niż w przypadku struktur generowanych automatycznie. Rys. 2. Podpory wygenerowane automatycznie Jak niwelować konieczność wykorzystania struktur podporowych? Przede wszystkim starajmy się ograniczać obecność nawisów w modelu. W ramach możliwości stosujmy łagodne przejścia odchylone o 45° od pionu (rys. 3). Możemy również tak zaprojektować część aby zamiast supportu móc wykorzystać metodę mostów (rys. 4). Stosowanie mostów jest jednak również ograniczone. W większości przypadków sprawdzą się mosty do długości max 4 – 5 cm. Powyżej wspomnianej odległości, struktura taka będzie za bardzo opadać. Pisząc ogólnie, nie da się drukować w powietrzu. Rys. 3. Zamiast supportu (kolor ciemny szary) zastosowano fazę 45° Rys. 4. Przykład „mostu” (bridge) Tolerancja wymiarowa Ostatnim ważnym elementem jaki należy wziąć pod uwagę podczas projektowania pod druk 3d, jest aspekt dotyczący tolerancji wymiarowej. W przypadku druku 3d musimy wziąć pod uwagę możliwości fizyczne maszyny oraz skurcz materiału. W przypadku technologii FDM podczas projektowania, należy wziąć pod uwagę średnice dyszy urządzenia, gdyż ta będzie determinować wielkość najmniejszego detalu. I tak np. w przypadku szerokości ścianek projektowanej części, należało by stosować wielokrotność średnicy dyszy. Standardowa średnica dyszy w urządzeniach typu FDM wynosi 0,4 mm. Jeśli chodzi o minimalną szerokość ścianek to nie powinna być ona mniejsza niż 0,8 mm. Projektując część należy uwzględnić również skurcz materiału. Ma to szczególne znaczenie w przypadku pasowania, łączenia kilku części ze sobą. Dobrą praktyką w tym przypadku będzie zastosowanie luzu między częściami od 0,3 do 0,5 mm. Ta sama zasada dotyczyć będzie otworów, które pod wpływem skurczu mają na ogół mniejszą średnicę niż zakładał projekt. Recommended Posts Share Witam, Poniważ wydruki 3D stają się coraz bardziej dostępne finansowo to trzeba się powoli w tą dość rewolucyjną w modelarstwie technologię wdrażać. Czy ktoś się orientuje w szacunkowej cenie wydruku modelu w 3D? Mam też pytanie prawne - może ktoś się będzie orientował. Czy przy zakupie modelu 1/35 lub 48, zeskanowaniu, przeskalowaniu i wydruku technologią 3D do skali 1/72 zostaną złamane prawa autorskie producenta? Quote Link to comment Share on other sites Author Share Tiaa... To może sę lepiej na takiego MakiBoxa A6 za... 200USD (plus podatek) zdecydować. Rozdzielczość to 0,4mm ale można też dyszę 0,3mm zamówić. Przy cenie 20USD za kilo plastiku koszt samego wydruku na 1 model to ~15 -30 zł. Quote Link to comment Share on other sites Share Ja pie***.. Nie wierzę ,że to jest takie tanie. Gdzie jest haczyk? Można by w ten sposób robić setki dodatków do modeli olewając całkowicie żywiczne. Tam modele. Wydrukowałbym sobie ferrari xD A tak szczerze to wątpię żeby to było takie tanie. Quote Link to comment Share on other sites Author Share Na sieci jest więcej zapowiedzi z ceną ~300 USD. Elektronika z Chin, wydruki jednokolorowe - pewnie tyle wychodzi. Minusem jest rozdzielczość - na wydrukach widać wyraźnie warstwy co przy modelach wymaga wygładzenia albo robienia wydruków z większą rozdzielczością. Poniżej na stronie są próbki z innej drukarki (też za 300 USD), ale najmniejsze stosowane warstwy na zdjęciu na samym dole to 0,15. Piszą, że najmniejsza rozdzielczość z jaką może kłaść warstwy to 0,05mm!! Ale do tego jest niezbędne doświadczenie i precyzja urządzenia bo standardowy wydruk to 0,2-0,4mm. Pewnie chodzi o odpowiednie dobranie parametrów rozgrzania plastiku i prędkości przesuwu głowicy. Quote Link to comment Share on other sites Share To jest nowość ale po kilku latach znając życie będzie można wydrukować sobie samochód. Chodzi ki o ro ile kosztuje jeden wydruk? Quote Link to comment Share on other sites Share Witaj wydruki masz pod nosem, Gdańsk-Rębiechowo firma Bibus Menos. Mają komplet urządzeń do RP ( szybkiego prototypowania ) kiedyś mieli cennik, teraz nie wiem. mają prawie wszystko Proszek Z-Corporation, SLI, SLS, i Acryl, Najlepiej zadzwoń i umów się na spotkanie, Quote Link to comment Share on other sites Share Może mało modelarska ciekawostka ale... Udało się amerykańcom wydrukować karabinek szturmowy. Lufa i część mechanizmów to metalowe elementy włożone w wydrukowany korpus. Quote Link to comment Share on other sites Share Niezły pomysł na biznes. Quote Link to comment Share on other sites Share Co jak co ale to będzie lepsza technika niż w Star Trek'u Quote Link to comment Share on other sites Share Druk 3D to ciekawa sprawa, może jeszcze cenowo niezbyt przystępny (mam na myśli wydruki z lepszymi rozdzielczościami niż 0,3 mm). A co ze skanerem 3D ? To kolejne urządzenie, które jest niezbędne by wykonać kopię modelu i podejrzewam, że może nie być tanie. W takiej sytuacji pozostanie raczej zaprojektowanie modelu samemu w 3D. Quote Link to comment Share on other sites Share A co ze skanerem 3D ? To kolejne urządzenie, które jest niezbędne... Od lat ludzie z drukarkami 2D drukują i budują modele kartonowe i wątpię, żeby wielu z nich miało skaner 3D lub umiejętność projektowania takich modeli. Po prostu ściągają z netu stosowne pliki i w przypadku wydruków 3D też tak będzie. Wprzypadku modeli kartonowych to kopiuje się rysunki 2D popularnymi skanerami 2D a dopiero potem buduje się z nich model 3D. W przypadku chęci wydrukowania modelu 3D trzeba jednak mieć skan modelu w 3D. Kolega w pierwszym poscie pisał o skanowaniu gotowego modelu i do tego właśnie się odniosłem. Oczywiście najprostrzym rozwiązaniem będzie zassanie gotowego projektu z netu o ile.... taki projekt będzie dostępny i będzie zadowalającej jakości. Quote Link to comment Share on other sites Share I będzie za darmo. Bo raczej nikt nie dopuści do tego aby były to darmowe gotowce. Już zadbają o to firmy produkujące modele. Quote Link to comment Share on other sites Share Pytanie tylko po co modelarzowi drukować ? Wydruk ma specyficzną fakturę , dość twardą . Płaskie powierzchnie na przykład na prostopadłościanie ,żeby obrobić , trzeba się napocić , a co dopiero element o skomplikowanym kształcie. Więc dużo prościej samemu se ulepić prostopadłościan . Może się przydać taki wydruk "hurtownikowi" który będzie chciał odlewać z żywicy , tylko taki to se sam zrobi "matkę" i odleje . Quote Link to comment Share on other sites Super Moderator Super Moderator Share Siema No cóż takie czasy , może za kilka lat modelarstwo będzie "online" będzie można budowąć model w 3D a jak ktoś postanowi go zmaterializować podeśle na drukarkę , obecne maszyny jeszcze kuleją z jakością ale to się zmienia z miesiąca na miesiąc więc kwestia kilku kilku lat ... obecne maszyny już oferują wydruk z dokładnością do 0,05 mm przy wydrukach z płynnych żywic zanika problem "schodków" można uzyskać nawet ruchome elementy bez możliwości rozebrania. Czas pokaże, tak dla ciekawości ... Pozdrawiam Quote Link to comment Share on other sites Join the conversation You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account. Obecnie druk 3D śmiało wkroczył nie tylko w świat prototypów i mechaniki, ale również świetnie sprawdza się w świecie cyfrowych artystów. Drukarki prężnie drukują figurki wydawnicze, również świetne perspektywy plasują się na rynku gier figurkowych i planszowych. Artyści także potrzebują prototypów, by móc sprawdzić jak wymysły ich wyobraźni prezentują się w rzeczywistości. Bardzo widoczne, zwłaszcza na rynku zachodnim są ozdoby do restauracji czy barów i wszelkiego rodzaju użytków publicznych. Coraz śmielej wykorzystywane są do tego wydruki 3D, w których potrzebna jest dusza artysty. Chcesz wydrukować stworzoną przez siebie, swoją ulubioną postać? Nic nie stoi na przeszkodzie by to zrobić! Oto niektóre z zasad, które warto przestrzegać: Większość drukarek posiada dedykowane oprogramowanie, które jest w stanie przetworzyć formaty plików oferowane przez oprogramowanie do modelowania w 3D np. CAD. Większość programów do projektowania obsługuje format STL, który to z całą pewnością przetworzy np. program RayWare, czy Z-Suite. Po wprowadzeniu modelu do owego programu, możemy zmodyfikować jeszcze wiele parametrów, podpory i ich umiejscowienie, ilość drukowanych modeli, rodzaj materiału, czy rodzaj wypełnienia (model ma być pusty w środku czy wypełnioyn, rodzaj tego wypełnienia itd. ) W kolejnym kroku program przekonwertuje model z formatu STL do G-code, który jest zakodowaną instrukcją tekstową dla drukarki. Zawiera on każdą zmianę wykonaną w czasie i przestrzeni przez drukarkę. Dzięki temu drukarka wie gdzie i kiedy przemieścić głowicę, lub który region basenu z żywicą naświetlić w danym momencie. O tym warto pamiętać! Parametry drukarki to nie wszystko, nie ważne jak bardzo zaawansowany sprzęt mielibyśmy do dyspozycji to bez znajomości paru dosyć istotnych zasad, często możemy się rozczarować rezultatami naszych wydruków. Oto kilka z nich: 1. Modele w świecie cyfrowym domyślnie są pustą skorupą, przede wszystkim ze względu na oszczędność mocy obliczeniowej. Jednak w realnym świecie wszystko ma swoją określoną grubość, nawet jeśli wynosi ona nie wiele więcej od grubości na poziomie cząsteczkowym to jednak wciąż jest to grubość. Dlatego warto nadać naszemu projektowi określoną grubość ściany już w jego wczesnej fazie tworzenia, tak by drukarka miała informacje na temat drukowanych ścianek. Warto również dopasować grubość ściany do wielkości obiektu, zrobić to proporcjonalnie większy model - grubsza ściana. 2. Najprostszą metodą nadania grubości jest proste „extrude” w podczas tej czynności niektóre elementy obiektu mogą zostać zniekształcone, jak np. rogi. 3. Trzeba je po prostu naprawić wszelkimi dostępnymi sposobami, tutaj zostało to naprawione narzędziem „merge„. 4. Warto też pamiętać aby nie tworzyć siatki ubogiej w szczegóły, w odróżnieniu od klasycznego modelowania dla druku 3D im gęstsza siatka tym dokładniej wydrukowane będą nasze modele. 5. Jednym z ostatnich kroków jest przebudowa siatki w taki sposób by zawierała możliwie jak najwięcej informacji, jednak oczywiście zachowując zdrowy rozsądek, by nie doprowadzić do „zapchania” pamięci. Programy do druku 3D bardzo pozytywnie reagują na szczegółowe siatki, zwłaszcza tam gdzie występuje wiele krzywizn. Warto więc przed eksportem zagęścić siatkę. 6. Warto również zawczasu zapisać osobno obiekt przed zagęszczeniem, aby móc wprowadzić ewentualne poprawki. Źródło: Patryk Konieczny | PCC Polska

jak zrobić projekt do drukarki 3d